نایلکس، که در بازار به نامهای مختلفی مانند پلاستیک رکابی یا کیسههای دستهدار نیز شناخته میشود، نوعی کیسه پلاستیکی است که از پلیاتیلن سنگین (HDPE) ساخته میشود. این ماده به دلیل ویژگیهایی مانند استحکام بالا، مقاومت در برابر پارگی و قابلیت چاپپذیری، در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار میگیرد.
مستربچ یکی از مواد پیشترکیب شده است که در صنایع مختلف، از جمله صنایع پلاستیک، به عنوان رنگ دهنده و افزودنی استفاده میشود. در این مقاله به بررسی فرایند تولید مستربچ، مواد اولیه مورد استفاده، مراحل تولید و کاربردهای آن پرداخته خواهد شد.
اگر اهل کشاورزی یا گلخانهداری باشی، احتمالاً اسم نایلون گلخانه سبز زیاد به گوشت خورده. این نایلونها، درواقع نوعی پوشش پلاستیکی مخصوص گلخانهها هستن که از مواد پلیمری باکیفیت ساخته میشن و به رنگ سبز کمرنگ یا نیمهشفاف تولید میشن.
رنگ سبز این نایلونها فقط یه انتخاب ظاهری نیست؛ بلکه هدفمند طراحی شده تا مقدار نور و حرارت واردشده به گلخانه رو کنترل کنه. همین باعث میشه گیاهها در دمای متعادلتری رشد کنن و از سوختگی یا سرمازدگی در امان بمونن.
حتماً برات پیش اومده که روی کفهای بتنی یا دیوارها ترکهای ریز و درشت دیده باشی. ترکهایی که شاید اولش بیاهمیت به نظر بیان، ولی به مرور میتونن باعث خرابی یا افت مقاومت سازه بشن.
برای حل این مشکل، مهندسها به فکر یه راهحل ساده و هوشمند افتادن: الیاف ماکروسنتتیک بتن.
این الیاف در واقع رشتههای پلاستیکی (پلیمری) هستن که موقع ساخت بتن بهش اضافه میشن. وقتی بتن خشک میشه، این الیاف مثل یه شبکهی سهبعدی داخلش پخش میشن و جلوی گسترش ترکها رو میگیرن.
جالبه بدونی که این الیاف از جنسهایی مثل پلیپروپیلن، پلیاتیلن یا نایلون صنعتی ساخته میشن و برخلاف فولاد، زنگ نمیزنن، پوسیده نمیشن و وزن زیادی هم ندارن.
مش الیافی بتن یا توری الیافی، نوعی شبکه تقویتی پیشساخته است که از رشتههای پلیمری مستحکم (عموماً از جنس پلیپروپیلن یا الیاف شیشهای) تشکیل میشود. هدف از استفاده این محصول، افزایش مقاومت کششی، کنترل ترکخوردگی و بهبود دوام بتن در برابر نیروهای مکانیکی و حرارتی است.
برخلاف مش فولادی که از میلگردهای فلزی با وزن بالا ساخته میشود، توری الیافی سبکتر، ضدزنگ و بسیار انعطافپذیرتر است؛ به همین دلیل در پروژههای مدرن عمرانی به سرعت جایگزین مش فلزی شده است.
یکی از مشکلات همیشگی بتن، ترک خوردن در زمان خشک شدن یا تحت فشار و بار زیاد است. همین ترکهای ریز گاهی باعث کاهش دوام، نفوذ آب و حتی آسیبهای جدی به سازه میشن. راهحل؟ استفاده از الیاف پلاستیکی بتن. این الیاف با پخش شدن در تمام حجم بتن، باعث کنترل ترکها و بهبود مقاومت سازه میشن. در ادامه با ویژگیها، کاربردها، نحوه استفاده و انواع الیاف پلاستیکی بتن آشنا میشیم.
طنابهای پلاستیکی یا پلی اتیلنی که با نامهای دیگری مانند طناب پلیمری یا طناب مصنوعی نیز شناخته میشوند، به دلیل ویژگیهایی مانند وزن سبک، مقاومت بالا در برابر رطوبت و مواد شیمیایی، و کاربردهای متنوع در صنایع مختلف، به یکی از رایجترین انواع طناب در بازار تبدیل شدهاند. اما مانند هر ابزار یا محصول دیگری، این طنابها نیز نیاز به نگهداری صحیح دارند تا دوام و کارایی آنها حفظ شود. در این مقاله، به بررسی نکات کلیدی و اشتباهات رایجی که باعث کاهش عمر طنابهای پلی اتیلنی میشود میپردازیم و راهکارهای عملی برای نگهداری بهتر آنها ارائه میکنیم.
الیاف بتن یکی از افزودنیهای مهم در صنعت ساختمان است که به بتن افزوده میشود تا خواص آن بهبود یابد. این الیاف میتوانند از مواد مختلفی مانند فولاد، پلیپروپیلن، شیشه و حتی الیاف طبیعی ساخته شوند و بهطور مستقیم به مخلوط بتن اضافه میشوند. الیاف بتن بهعنوان یک تقویتکننده در بتن عمل کرده و ویژگیهایی همچون مقاومت بالا، کاهش ترکخوردگی و افزایش دوام بتن را فراهم میآورد. استفاده از الیاف بتن در انواع پروژههای ساختمانی به ویژه در بخشهایی که نیاز به تقویت بتن دارند، بسیار رایج است.